ömer hayyam
Okunu attı mı ölüm siperleri boşuna; O şatafatlı altınlar, gümüşler boşuna; Gördük bütün insan işlerinin iç yüzünü; Tek güzel şey iyilik, başka düşler boşuna...
Ehil insana canım feda olsun; Ayağı öpülse öperim onun. Bir de git ehil olmayanla konuş: Cehennem ne imiş görmüş olursun...
Gören göze güzel, çirkin hepsi bir; Aşıklara cennet, cehennem hepsi bir; Ermiş ha çul giymiş, ha atlas; Yün yastık, taş yastık, seven başa hepsi bir...
İnsanlar bana durmadan günahkar derler. Ben günahsızım. Şunların ham hayallerine bak! Ey ahlâk güzelliğine sahip olan sizler! Bence en büyük günah; Livata, zina ve zulümdür...
Bu uzun yola gitmiş olanlardan biri geri dönmedi. Ta ki bir haber sorayım? Bir ümit ve niyetle en çok hoşlandığın maddi ve manevi şeylerden bu dünyada hiçbirini bırakmamaya bak. Çünkü tekrar gelmek ihtimali yoktur...
Bu uçsuz bucaksız dünya içinde, bil ki, mutlu yaşamak iki türlü insana vergi: Biri iyinin kötünün aslını bilir, öteki ne dünyayı bilir, ne kendini...
Ben hangi şarapla sarhoş olursam olurum; Ateşe, puta, neye taparsam taparım; Herkes bir türlü görmek istiyor beni. Ben kendimi ne türlü yaparsam yaparım...
Düşünce göklerinin baş konağı sevgidir sevgi; gençlik destanının baş yaprağı sevgidir sevgi; Ey sevginin sırlarından habersiz yaşayanlar, bilin ki tüm varlığın baş kaynağı sevgidir sevgi...
Ümit alanında her gönülü kendine bağla. Huzur meydanında akıllı bir dost ile ilişki kur. Bil ki: Toprak ve su ile yapılan kabe bir gönül kıymetin de olmaz...
Bana derler ki mest olan cehennemlik olur. Bu yanlış bir iddiadır. Buna gönlüm inanmaz. Eğer aşıklar ve mestler cehennemlik olsalardı; yarın cennet avucumun içi gibi boş kalırdı...
Avcı değilsin; avdan bahsetme! Okumadığın bir şeyi tefsir etme. Eğer hakikat üstadı senden mana sorarsa; kendi gördüğünü anlat; Pirini gördüğünü değil...
Hak cihanın canıdır. Cihan tümü ile bedendir. Melaike sınıfı bu bedenin beş duygusudur. Yıldızlar, hayvanlar, bitkiler, madenler bedenin uzuvları yerindedir. Tevhit bundan ibarettir. Bu durumda başka ne söylenirse saçmadır...
Dert çekme boşuna hep gül de yaşa. Zulüm yolunda hakkı bul da yaşa. Sonu yokluk imiş madem bu dünyamızın, yok bil kendini özgür ol da yaşa...
Gerçek eren içinde kir tutmayandır; Varlığını korkusuzca hiçe sayandır; Bu topraklar üstünde en temiz kişi, sağlığında toprak kesilmiş olandır..
Beni özene bezene yaratan kim? Sen! ne yapacağımı da yazmışsın önceden. Demek günah işleten de sensin bana: Öyleyse nedir o cennet cehennem...?
Bedeninde et, kemik, sinir kaldıkça. Dünyadaki yerini bil, kendinden şaşma. Düşman Zaloğlu Rüstem olsa ger göğsünü. Dostun karun olsa iyilik altında kalma...
Bu zamanda az dostun olsun, daha iyi. Herkesle uzaktan hoş beş edip geçmeli. Can gözünü açınca görüyor ki insan. En büyük düşmanıymış en çok güvendiği...
Şarap içtiğin vakit akla yabancı olma. Kendini kaybetme. Cehl evi olma. Eğer gül renkli şarabın sana helal olmasını istersen; kimseyi incitme, herkese faydalı ol; divane olma
Bakıyorum cenneti arıyorsunuz boyuna kiminiz tekkede, kiminiz medresede, kiminiz manastırda, kiminiz kilisede. Ödünüz kopuyor cehenneme gitmekten. Oysa hiç ekmedi yüreğine bu tohumu aklı başında olan..
.
Aşk belâ ise yaradanın buyruğudur. Allah’ ın buyruğundan dolayı halkı yermek de doğru değildir. Madem ki halkın iyi veya kötü olması yaradanın taktirleriyledir; Kıyamette kuldan hesap sormak ne içindir..?
Ey sâkıy! Bana bir kadeh sunmaya bak.Tanrı işleri düzelticidir. Merhametinden dolayı okşayarak muamele eder.
Ömrünün baharında şarap iç. Sofuluk satma. Yaradan yaradılanın itiaat ve ibadetine muhtaç değildir...
Doyacak kadar aşın varsa başını sokacak kadar birde damın, insanoğluna kulluk etmiyorsan başkasının sırtından değilse geçimin, tamam, güneşli günler içindesin..
Bu dünyadan mı korkar sanırsınız beni, ölmekten mi korkar sanırsınız, canımın, bırakıp bedenimi, gitmesinden mi? Ölüm gelmiş gelmemiş umrumda değil. Yolumu kesen, insanca yaşamamak..
Akıllı kişi; Allah’ ın sırlarını gözlemekten doğan zevk ve şevk ile çoşmaktadır. Gafil ise yaradanın kendisine dost mu? Yoksa düşman mı? olduğunu kara kara düşünmektedir. Yüce dalganın üzerindeki saman çöpü ise engin denizin kendisi ile uğraştığını zanneder.Ne gaflet..
